โยกี้ แบร์ : หมีจอมขโมยที่ขโมยใจคนดู? รีวิวอนิเมชั่นสุดคลาสสิกที่กลับมาแบบ 3 มิติ

โยกี้ แบร์ (Yogi Bear) ภาพยนตร์อนิเมชั่นปี 2010 ที่นำการ์ตูนคลาสสิกยุค 60 กลับมาสร้างใหม่ในรูปแบบ 3 มิติ หนังเล่าเรื่องของหมีจอมขโมยปิคนิคที่ต้องช่วยสวนสาธารณะของตัวเองจากการปิดตัว แต่จะสนุกและน่าจดจำเท่าต้นฉบับไหม? กองบรรณาธิการของเรามีคำตอบ

เนื้อเรื่องย่อ (ไม่สปอยล์ตอนจบ)

ในสวนสาธารณะเจลลี่สโตน เจ้าหมีโยกี้ (พากย์โดย Dan Aykroyd) และคู่หูบูบู (Justin Timberlake) ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขกับการขโมยปิคนิคจากนักท่องเที่ยว จนกระทั่งนายกเทศมนตรีประกาศขายสวนสาธารณะให้กับบริษัทพัฒนา โยกี้จึงต้องร่วมมือกับเรนเจอร์สมิธ (Tom Cavanagh) และนักสารคดีสาว (Anna Faris) เพื่อกอบกู้บ้านของพวกเขา หนังดำเนินเรื่องตามสูตรหนังครอบครัวทั่วไป แต่เพิ่มลูกเล่นด้วยมุกตลกของโยกี้

งานการแสดงและตัวละคร

Dan Aykroyd ให้เสียงโยกี้ได้เหมาะกับความทะนงตัวและขี้ขโมย ส่วน Justin Timberlake ให้เสียงบูบุที่น่ารักและน่าเอ็นดู การพากย์ของทั้งคู่มีชีวิตชีวาและเป็นจุดเด่นของหนัง ตัวละครมนุษย์อย่างเรนเจอร์สมิธ (Tom Cavanagh) และนักข่าว (Anna Faris) ทำหน้าที่ได้ดีตามบท แต่ขาดมิติลึก ตัวร้ายอย่างนายกเทศมนตรีดูเกินจริงไปหน่อย

งานกำกับ ภาพ และดนตรี

กำกับโดย Eric Brevig ซึ่งเคยทำ Journey to the Center of the Earth มาก่อน งานภาพ 3 มิติทำออกมาได้สวยงามฉากสวนสาธารณะดูเขียวชอุ่มและมีชีวิตชีวา แต่เทคนิค 3 มิติในปี 2010 ยังไม่ล้ำมาก ทำให้บางฉากดูแบน ดนตรีประกอบโดย John Debney มีท่วงทำนองสนุกสนานเข้ากับอารมณ์ แต่ไม่มีเพลงที่โดดเด่นติดหู

บทวิเคราะห์จากกองบรรณาธิการ

โยกี้ แบร์ เป็นหนังที่เจาะกลุ่มเด็กเล็กโดยเฉพาะ มุกตลกส่วนใหญ่เป็นสแล็ปสติกที่เด็กอาจชอบแต่ผู้ใหญ่จะรู้สึกซ้ำซาก เนื้อเรื่องดำเนินตามสูตรเป๊ะไม่มีอะไรเซอร์ไพรส์ การใช้เวลา 80 นาทีถือว่ากำลังดีไม่ยืดเยื้อ แต่ก็ไม่ทิ้งความประทับใจอะไรไว้มากนัก จุดเด่นคือการพากย์ที่สนุกและการออกแบบตัวละครที่ยังคงเอกลักษณ์ของต้นฉบับไว้ได้

สรุป

โยกี้ แบร์ เป็นหนังครอบครัวที่ดูสนุกสำหรับเด็กเล็ก แต่สำหรับผู้ใหญ่ที่โตมากับการ์ตูนต้นฉบับอาจผิดหวังกับเนื้อเรื่องที่ขาดเสน่ห์ หากคุณมีลูกเล็กและต้องการหนังเบาๆ ดูเพลินๆ ก็พอรับชมได้ แต่ถ้าคาดหวังความสร้างสรรค์หรืออารมณ์ขันแบบผู้ใหญ่ ขอแนะนำให้ข้ามไปเลย