เมื่อราชินีต้องสู้ : 'Reign' ซีรีส์ที่พลิกประวัติศาสตร์ให้เดือดกว่าที่คิด

หากคุณคิดว่าประวัติศาสตร์เป็นเรื่องน่าเบื่อ Reign (เรน บัลลังก์ราชินี) จะทำให้คุณเปลี่ยนใจ ซีรีส์ที่พาเราย้อนกลับไปสู่ราชสำนักฝรั่งเศสในศตวรรษที่ 16 แต่เติมเต็มด้วยดราม่า กิเลส และแผนการร้ายที่เข้มข้นไม่แพ้ซีรีส์แฟนตาซีเรื่องไหน ๆ

เนื้อเรื่องย่อ (ไม่สปอยล์ตอนจบ)

Reign เล่าเรื่องราวของ แมรี สจ๊วต (Mary Stuart) ราชินีแห่งสกอตแลนด์ที่ถูกส่งตัวมายังราชสำนักฝรั่งเศสตั้งแต่ยังเด็กเพื่อหมั้นหมายกับองค์ชายฟรานซิส (Francis) รัชทายาทแห่งฝรั่งเศส โดยมีเป้าหมายเพื่อสร้างพันธมิตรระหว่างสองประเทศ แต่ชีวิตราชินีในต่างแดนกลับไม่ราบรื่นนัก เพราะนอกจากจะต้องปรับตัวกับวัฒนธรรมที่แตกต่าง เธอยังต้องเผชิญกับอุบายทางการเมืองของเหล่าขุนนางและราชินีแคทเธอรีน เดอ เมดิชี (Catherine de' Medici) ผู้เป็นพระสัสสุที่แสนเจ้าเล่ห์

ซีรีส์ดำเนินผ่านช่วงเวลาที่แมรีต้องเรียนรู้ที่จะเอาตัวรอดในโลกที่ผู้ชายเป็นใหญ่ แต่เธอกลับใช้สติปัญญาและความกล้าหาญในการต่อสู้เพื่อรักษาบัลลังก์และหัวใจของตัวเอง ความรักของเธอกับฟรานซิสถูกทดสอบด้วยแผนร้ายและความไม่ไว้วางใจ ขณะเดียวกันก็มีตัวละครอื่น ๆ เช่น เซบาสเตียน (Sebastian) พระอนุชานอกกฎหมายของฟรานซิสที่แอบหลงรักแมรี และลอร์ดดาร์นลีย์ (Lord Darnley) ที่เข้ามาทำให้ความสัมพันธ์ยุ่งเหยิงยิ่งขึ้น

งานการแสดงและตัวละคร

Adelaide Kane ในบทแมรี สจ๊วต ถือเป็นหัวใจของซีรีส์ เธอถ่ายทอดความอ่อนโยน ความเด็ดเดี่ยว และความฉลาดของตัวละครได้อย่างน่าชื่นชม Megan Follows ในบทแคทเธอรีน เดอ เมดิชี ก็โดดเด่นไม่แพ้กัน ด้วยการแสดงที่ทั้งน่าเกรงขามและแฝงความลึกซึ้ง ทำให้เราทั้งเกลียดและเข้าใจเธอในเวลาเดียวกัน Toby Regbo ในบทฟรานซิส ก็สร้างความประทับใจด้วยการแสดงที่อบอุ่นและเปราะบาง

ตัวละครอื่น ๆ เช่น เซบาสเตียนของ Torrance Coombs ก็มีเสน่ห์และเพิ่มมิติของความรักสามเส้าที่ซับซ้อน ส่วน Will Kemp ในบทลอร์ดดาร์นลีย์ก็ทำให้เรารู้สึกขัดแย้งในใจ เพราะทั้งหล่อเหลาแต่กลับมีด้านมืดที่น่ากลัว อย่างไรก็ตาม ตัวละครบางตัวอาจดูตื้นเขินไปบ้าง โดยเฉพาะในซีซันหลัง ๆ ที่มีการเพิ่มตัวละครใหม่ ๆ เข้ามาโดยไม่พัฒนาให้ลึกซึ้งพอ

งานกำกับ ภาพ และดนตรี

งานภาพของ Reign ถือว่าสวยงามและหรูหรา ฉากในวังฝรั่งเศสเต็มไปด้วยชุดที่อลังการและการจัดแสงที่โรแมนติก ผสมผสานกับองค์ประกอบยุคใหม่ เช่น เพลงป๊อปที่นำมาคัฟเวอร์ในฉากสำคัญ ซึ่งทั้งขัดหูและลงตัวในเวลาเดียวกัน กลายเป็นเอกลักษณ์ของซีรีส์ที่แตกต่างจากเรื่องอื่น ๆ ในแนวประวัติศาสตร์

การกำกับของซีรีส์ทำได้ดีในการสร้างบรรยากาศตึงเครียด โดยเฉพาะฉากการเมืองที่ต้องใช้คำพูดและการเจรจาต่อรอง แต่ในบางตอนกลับดำเนินเรื่องช้าและมีช่วงที่ดูยืดเยื้อ โดยเฉพาะในซีซันหลัง ๆ ที่เนื้อเรื่องเริ่มวกวน อย่างไรก็ตาม ดนตรีประกอบของ Trevor Morris ก็ช่วยเพิ่มอารมณ์ร่วมได้ดี มีทั้งท่วงทำนองที่สง่างามและเร้าใจตามสถานการณ์

บทวิเคราะห์จากกองบรรณาธิการ

Reign ไม่ใช่ซีรีส์ที่ยึดติดกับข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์อย่างเคร่งครัด แต่กลับเลือกที่จะใช้โครงเรื่องทางประวัติศาสตร์เป็นฉากหลังเพื่อเล่าเรื่องราวของหญิงสาวที่ต้องต่อสู้เพื่ออำนาจและความรัก กองบรรณาธิการมองว่าซีรีส์นี้ทำหน้าที่เป็น 'ประวัติศาสตร์ทางเลือก' ที่สะท้อนถึงปัญหาของผู้หญิงในสังคมชายเป็นใหญ่ได้อย่างชัดเจน แมรีต้องถูกประเมินค่าจากความสัมพันธ์กับผู้ชายรอบข้าง ไม่ว่าจะเป็นพ่อสามี สามี หรือคนรัก แต่เธอก็สามารถยืนหยัดด้วยตัวเองผ่านสติปัญญาและความกล้าหาญ

อีกประเด็นที่น่าสนใจคือการนำเสนอความสัมพันธ์ระหว่างแมรีกับแคทเธอรีน ที่แม้จะเป็นศัตรูกันแต่ก็มีความเคารพและเข้าใจซึ่งกันและกันในบางแง่มุม ซึ่งสะท้อนถึงความซับซ้อนของความสัมพันธ์เชิงอำนาจระหว่างผู้หญิงด้วยกันเอง อย่างไรก็ตาม ซีรีส์มีจุดอ่อนตรงที่ตัวละครชายบางตัวถูกเขียนให้เป็นเพียงอุปกรณ์ขับเคลื่อนพล็อตหรือเป็น 'ของเล่น' ทางอารมณ์ของตัวละครหญิง ซึ่งอาจทำให้ขาดความสมจริง

สรุป

Reign เป็นซีรีส์ที่เหมาะกับคนที่ชอบดราม่าพร้อมการเมืองในราชสำนัก และไม่ซีเรียสเรื่องความถูกต้องทางประวัติศาสตร์มากนัก ถ้าคุณชอบเรื่องที่มีทั้งความรัก การหักหลัง และตัวละครหญิงแกร่ง รับรองว่าต้องติดใจ แต่อย่าคาดหวังว่าทุกอย่างจะตรงตามประวัติศาสตร์ เพราะซีรีส์นี้เอาความบันเทิงเป็นที่ตั้ง